1) Prawie caly sztab szkoleniowy nie wykazuje szeroko pojetej skruchy po dwoch slabych meczach. Selekcjoner zachowuje sie jak gbur (vide: przerywanie dziennikarzom w polowie zdania, ukrywanie przed mediami i tworzenie w ten sposob otoczki niepewnosci), prezes Listkiewicz ironicznymi zartami o stawianiu pomnika schodzi na dno elokwencji (moze nawet zaryl juz w mul denny) i tak dalej.

Duzo slow - malo tresci. Brak konkretow co do przyczyn tak fatalnej dyspozycji pilkarzy pokroju Macka Zurawskeigo (ktory to pilkarz nie grzal lawy w sezonie ligowym, ale gral i szlo mu to dobrze) czy tez innego zawodnika z klubu, ktorego nazwe trudno wymowic - Szymkowiaka. Brak uzasadnienia dla zmiany taktyki na szesc dni przed meczem. I tak dalej. Slynne juz trenerskie “pokreslilem po kartce i tak jakos mi wyszlo” oraz “pewnie jakies tam bledy popelnilismy, ale to zostawie dla siebie” mowi samo za siebie.

2) Polacy wykazuja masochistyczna tendencje do lubowania sie w szeroko pojetej martyrologii: tragicznie i romantycznie. Przegrywamy po wielkim, heroicznym boju, dramat, pot i lzy. W ten sposob trafiamy do zakletego kola, z ktorego wyjsc nie pozwalaja glupie uprzedzenia i wspomnienia. Niewazne, ile dziesiatek lat juz uplynelo: i tak wspominamy Niemcow jako druzyne, z ktora wspomniane przez Ciebie Orly Gorskiego nie daly rady wygrac, etc. W ten sposob sami nastawiamy siebie i pilkarzy negatywnie, bo przeciez skoro do tej pory nam sie nie udalo, to i teraz tez nie.

3) Prosze zwrocic uwage na ow sposob finansowania klubow zachodnich: nawet nazwy stadionow zaczynaja sie od nazwy firmy. Zapewne tego typu sponsoring oprocz rzeczy oczywistych, jak dofinansowywanie budowy stadionu i reszty obiektow (boiska treningowe, odnowa biologiczna) zawiera tez i inne elementy, ktore pozwalaja klubom rozwijac sie znacznie lepiej niz w Polsce.

4) Wzgledem talentow - oczywiscie, w 40-milionowym kraju na pewno ich nie brakuje. Codziennie widze (codziennie: to znaczy nawet, kiedy na dworze jest mroz) chlopakow z gimnazjum grajacych w pilke po lekcjach, az przyjemnie jest popatrzec, kiedy drybluja czy zastawiaja sie , widac, ze maja mase radosci z gry. I teraz: tych kilkadziesiat osob spotykam w promieniu nie wiecej jak pol kilometra od mojego domu - czy to znaczy, ze w promieniu kilkuset kilometrow nie ma ich wiecej? Na pewno sa - tylko nikt ich nie znajdzie, bo nie szuka - tu masz racje.

5) Wzgledem stadionu w Krakowie: jak i wiele inwestycji w naszym miescie (vide skandal z renowacja Rynku Glownego), takze i ta idzie bardzo srednio, ale przede wszystkim z powodow wymienionych w punkcie drugim - czyli przywiazania ludzi do “romantycznych tradycji” realizacja nawet w polowie nie bedzie tak dobra, jak byc mogla. A dlaczego? Otoz obecna lokalizacja stadionu jest fatalna ze wzgledow infrastrukturalnych. Samo centrum miasta, waskie ulice, malo miejsc parkingowych. Wiem o tym bardzo dobrze, gdyz pracuje, ucze sie i zyje te dwadziescia lat z hakiem w poblizu owego stadionu - rozne rzeczy juz widzialem (w tym i znalazlem sie przypadkowo w samym srodku bijatyki miedzy “pseudokibicami” Wisly i Cracovii, etc.) i jestem tego pewien: obiekt trzeba wywalic poza centrum.

Spojrzcie na zdjecia przedstawiajace niemieckie obiekty z lotu ptaka - te nowsze; Allianz Arena - bardzo duze obszary wokol stadionu z drogami dojazdowymi, parkingami - jest przestrzen potrzebna na rozladowanie tloku i zachowanie plynnosci ruchu.

Niestety, projekt (przygotowany, o ile dobrze pamietam, przez obecnego prezydenta naszego miasta) budowy stadionu poza centrum miasta, z dogodna droga dojazdowa i na duzej powierzchni - nie doszedl do skutku. Dlaczego? Bo “magia miejsca”, bo historia. Trudno sie mowi - bedzie, jak jest, a budowa idzie bardzo opornie (rowniez pojawialy sie rozne klopoty, na przyklad wsporniki zaczely rdzewiec - o ile kojarze) i pewnie jeszcze dlugo nie zostanie ukonczona.

Australia - zagrali dopiero jeden mecz, podobnie jak i Korea.

Selekcjoner nie trenuje zawodników, ale jeśli ma wsparcie federacji piłkarskiej a ta jest w stanie przekonać trenerów klubowych do słuchania zaleceń selekcjonera (tak jak to miało miejsce w przypadku Korei) - wtedy owszem, selekcjoner ma wpływ na drużynę.