W związku ze zgłaszanymi problemami z ostatnią wersją przeglądarki, Opera wypuściła Operę 8.01 Technical Preview 1(dla Windows obecnie).

Poniżej przedstawiam część pierwszą dłuższego artykułu, który niebawem zostanie dołączony do kursu na browsehappy.

Artykuł na joggu, podobnie jak poprzednie, będzie wklejany w częściach

Powrót króla

Musisz żyć z dala od cywilizacji jeśli jeszcze nie wiesz, że używanie tabel do tworzenia layoutu stron WWW jest złe. HTML jest od treści, CSS do tworzenia wyglądu.

Zapewne żyjesz wśród magicznych grzybów jeśli wciąż nie zorientowałeś się, że CSS pozwala Ci zrobić wszystko czego potrzebujesz.

Widzisz, w idealnym świecie wszystko jest w porządku. Treść skrojona na miarę, ubrana przez profesjonalistów w poprawny, semantyczny kod pasuje idealnie do dopieszczonego do ostatniego piksela szablonu Twojej strony. Przeglądarki obsługują dokładnie te same standardy i wyświetlają kod w dokładnie ten sam sposób.

I w tym momencie pojawia się cegła, która budzi nas z tego snu. W państwie prezentacji w którym rządzi Car CSS 1.50304 “Irytujący” zdumiewająco trudno jest zbudować szablony, które nie są zbyt kruche. Nawet Heros we własnej osobie prowadzi nierówny bój z idiotyzmami dominującej przeglądarki. A przecież jest on jedyną osobą, która uzupełnia treść swojej strony!

A co gdyby treść pisał i dodawał ktoś inny? Ktoś kto albo się nie zna, albo po prostu nie dba o jakość tekstu i kodu?

Problem staje się palący gdy strona jest bardziej rozbudowana a w dodatku jej wymiary są “płynne” - nie znamy ich dokładnie. Robi się jeszcze gorzej, gdy “góra” domaga się czegoś więcej niż typowe “dwie kolumny”, “trzy kolumny” bądź “trzy kolumny z colą i frytkami na wynos”.

Test

Jeden z bohaterów serialu “Everybody Loves Raymond” był szczęśliwy gdy w końcu znalazł spodnie, które pasowałyby do jego, powiedzmy delikatnie, za dużej sylwetki. Mniejsza o to, że jego żona kupiła je w sklepie dla przyszłych matek - Frank kochał swoje spodnie, które doskonale dopasowywały się do jego ciągle powiększających się rozmiarów.

W podobny sposób jak te spodnie, Twoja strona musi dopasować się do sytuacji, w której treść z czasem się rozrasta i przybywa jej trochę cellulitu tu i tam. Mówiąc prościej, by zdać ten test, każda strona musi pod wpływem “złego” contentu:

• nie “rozjechać się”
• nie zmienić kolejności wyświetlanych elementów
• niedopuścić do nachodzenia na siebie elementów strony

Dodatkowo warunki te powinny być spełnione także gdy okno przeglądarki zmieni swoje wymiary.

A teraz idź się pobawić z CSS’em. Ściągnij sobie kilka przykładów stron, które są stworzone w czystym XHTML+CSS i potestuj. Obejrzyj te strony w IE, obejrzyj je w Gecko. Możesz nawet rzucić na nie okiem pod Operą.

Z pewnością zauważysz, że żaden z układów nie przechodzi tego testu. Jeśli znajdziesz taki, który go przechodzi - daj mi znać.

Sekret, który chcemy przed Tobą ukryć

Masz rację - tabele, jeśli poprawnie zaprojektowane, przechodzą ten test wzorowo. Prawdopodobnie kwestię tę najlepiej naświetlili Andy Budd i Dave Shea w swoim uderzeniu przeciw purystom: tabele są złe, ale w pewnych warunkach, w rzeczywistości, mogą być jedynym, sensownym, wyjściem.

Olav Junker podsumowuje to w jednym ze swoich komentarzy:

CSS is perfect for basically single-column layouts. Secondary blocks like sidebars can be placed outside the main column with float. This solves the layout requirements of many websites, but requires the designer to rethink the layout as column-based rather that grid-based. It’s not just a case of moving some attributes into a slightly different CSS syntax.

However, sometimes you really need blocks aligned in two dimensions. You can emulate it with positioning and fixed sizes, but this will not, like tables, adjust gracefully if content is changed.

So my point is, it’s not a case of CSS being harder to learn and tables beeing more familiar (the same could be said of font-tags then, but i dont think many uses them any more), its a case of CSS not supporting 2D grid-layouts.

Bolesne, ale należy przyznać, że wszystkie dominujące silniki przeglądarek dostępnych w tej chwili na rynku, nie wspierają w wystarczającym stopniu tworzenia układów opartych o najprostszą, dwuwymiarową siatkę. Możesz przesuwać i pozycjonować swoje divy i spany jak chcesz, ale jest to tylko symulacja tego, co zapewniają tabele.

Przebudujmy je! Mamy przecież odpowiednią technologię

Zatem, czy jest jakieś rozwiązanie, które da nam do dyspozycji podstawową, dwuwymiarową siatkę, idealnie dopasowującą się do tego co chcemy osiągnąć? Owszem, jest - uzupełnijmy silniki przeglądarek o brakujące możliwości.

Hę? Czyżbyśmy próbowali stworzyć nową przeglądarkę?

Nie, raczej nie - przynajmniej taką mamy nadzieję. Chcemy tylko odrobinę poprawić obecnie istniejące z pomocą Javascriptu. Czas wyciągnąć stare, zaufane i sprawdzone, ostrze Javascriptu, którym zaprowadzimy ład i porządek w sposobie prezentacji naszych stron.

Spokojnie. Nie będziemy tu używać ukrytych ramek, tony “onresize” i tym podobnego śmiecia. Tak naprawdę całość jest bardzo prosta.

Pomyślmy przez chwilę. Mamy przecież logikę, która robi DOKŁADNIE to co chcemy osiągnąć i jest wbudowana w każdą przeglądarkę na rynku.

Czy to nie były tabele? Zgadliście!

Pozostały 4 miejsca wolne na @media. Początkowo planowałem się zebrać w sobie i pojechać, ale 395 funtów + watę wolę przeznaczyć na coś innego. Jeśli jeszcze speakerzy mają poruszać tematykę w ten sam sposób co w swoich książkach to chyba lepiej zostać w domu i ew. poczytać ich blogi.

Dave Child opublikował ściągę do wydrukowania i powieszenia, choćby na ścianie, dla osób mających problemy z zapamiętaniem składni.

Opis i ściąga znajdują się na tej stronie

Jestem głodny. Kiedy jestem głodny, jestem zły. A kiedy jestem zły, mój cynizm wylewa mi się uszami. Lepiej bym wtedy nie dowiadywał się, że Molly E. Holzschlag i Dave Shea byli do odsłuchania w radiu, co więcej, dostępnym jako strumyczek z sieci. Niestety, się dowiedziałem.

Co gorsza, zajrzałem na stronę tego radia, w złudnej nadziei, że może udostępniają archiwum z audycją do ściągnięcia.

Zajrzałem więc na stronę, do której odsyłała Molly i… zwątpiłem.

Przepraszam, ostatnie badania wzroku wykazały, że wszystko z nim okej, ale ja tam ledwo cokolwiek dostrzegam. Udało mi się odnaleźć link gdzie powinienem się skierować i trafiłem na stronę KLAV Radio, szumnie sygnowane, że to wersja “low bandwith”.

Po pobraniu 3 obrazków, w sumie 450KB danych przestałem liczyć ile się ta strona pobiera i otwiera, czekając aż pojawi się jakieś menu, z którego poprzednia strona kazała mi wybrać “On the Air”.

Nie pojawiło się.

Rzut okiem pod IE - jest. Opera - nie ma.

Ach no tak. Menu jest w JAVIE. Dlaczego? Bo się fajnie “shadeuje” po bokach. Yay! Niech żyje logika i dostępność.

Swoją drogą, to boję się zapytać, jak wygląda i ile się ładuje strona high bandwith…

Za oknem deszcz, pochmurno, ponuro. Tak jak lubię. Choć preferuję się w takich momentach okryć kocem i leżeć przy akompaniamencie cichej, nastrojowej muzyki, wsłuchując w dźwięk kropli rozbijających się o parapet.

Na tę chwilę musi mi wystarczyć Capercaillie i Loreena McKennitt i trochę natchnienia by zaprojektować stronę radia i dystrybucji linuksowej oraz pokończyć parę niedomkniętych spraw…

Tylko 24 proc. łódzkich pracodawców zadeklarowało chęć przyjęcia studentów na praktyki. - Nie mają doświadczenia, więc nie są mile widziani - tłumaczą. - Gdzie mamy je zdobyć? - pytają młodzi

Łódzcy studenci przepytali 200 przedsiębiorców z Łodzi, głównie firmy prywatne (87 proc.) zatrudniające od 11 do 50 pracowników. Wyniki ankiet są szokujące. Szanse znalezienia praktyk są naprawdę niewielkie. - Myślałem, że skoro chcę pomagać za darmo, każdy przyjmie mnie z otwartymi ramionami - dziwi się Kamil Głowacki, student zarządzania na UŁ.

Nic z tego. Jedynie 24 proc. łódzkich pracodawców zadeklarowało chęć przyjęcia praktykantów. Pozostali nie. - Studenci są niedoświadczeni i nieodpowiedzialni. Może wynika to z rozpieszczenia dzisiejszej młodzieży? - zastanawia się szef agencji ubezpieczeń w centrum Łodzi.

Zastanawiam się, ile jeszcze czasu musi upłynąc by pracodawcy zaczęli dostrzegać zmiany na rynku pracy. Faktycznie, sytuacja, w której bezrobocie sięga 20% (a biorąc pod uwagę bezrobocie ukryte zapewne i przekracza tę liczbę) stawia ich w pozycji komfortowej - to oni decydują kogo i za ile chcą.

Smutne, błędne koło. Przypomina mi to powiedzenie mojego dziadka - “dlaczegoś biedny? boś głupi. dlaczegoś głupi? boś biedny”.

Jeśli ktoś przegapił to rozdano nagrody Webby Awards.

Zwycięzcami z reguły są strony we Flashu, większość jest za ciemna by można było je oglądać, o WAI ni słychu. W dodatku niektóre mają chorą nawigację.

Szkoda.

Że bycie niedostępnym to jeszcze nie wszystko…

Jest takie powiedzenie, że jeśli chcesz by mężczyzna czegoś pożądał - uczyń to trudno dostępnym. Można to też odbić - na kobiety działa to podobnie. Jednym obrazkiem, cała prawda o relacjach.